Ik fietste naar een bankje aan het water.

Want ik ging waterstaren.

Ik zette de timer op mijn horloge op 15 minuten.

Het afgelopen jaar is meerdere keren tegen me gezegd dat ik met mijn superactieve hoofd vaak wat anders moet doen dan achter mijn bureau zitten. Naar buiten, de natuur in - ‘aan het water gaan zitten, dat is voor jou ook werken’.

Hoewel ik zelf altijd tegen anderen beweer dat succesvolle mensen allang weten dat je niet per se 8 uur per dag 40 uur in de week hoeft te werken EN dat de beste ideeën niet achter je bureau ontstaan, was ik zelf niet achter mijn bureau vandaan te slaan.

Misschien omdat ik altijd heb gedacht dat hard werken hóórt. Misschien omdat ik werken als in achter mijn bureau zitten gewoon leuk vind. Misschien omdat ik zo eigenwijs ben dat ik nooit luister naar de adviezen van mezelf, hoe overweldigend goed ze ook zijn.

Ik werkte aan het water, ik vond het best leuk.

Toen ik terug fietste ging mijn timer af.