Over oude boeken En De Liefde

Vorig jaar waren we in de zomer op Rhodos, het was een heerlijke vakantie, met om de dag erop uit, en om de dag bij het zwembad. Zwemmen, muziek luisteren, zwemmen, wat eten, maar vooral lezen, eindelijk weer lezen. Heel fijn. En het allerfijnste was het ’s ochtends rond een uur of 9, als er nog niemand was.

Max, Mischa & het Tet-offensief ben ik vijf maanden geleden op bladzijde 80 blijven steken.

Je moet weer eens een gewoon boek gaan lezen, zei iemand tegen me. Dat helpt je om wat meer rust te krijgen, om eens niet te denken, maar gewoon ‘te zijn’, om frisse ideeën te krijgen.

Ik aarzelde een beetje. Lezen lukt gewoon niet meer zo goed. Bij de boekhandel kwam ik een oude bekende tegen. Of ze nog een tip had, vroeg ik. Ik ben mijn oude boeken opnieuw aan het lezen, zei ze.

Dit weekeinde begon ik in En de Liefde van Douglas Kennedy. Ooit mijn favoriete boek. Ik zat er meteen helemaal in, en het gekke is, het is toch een beetje alsof ik het voor het eerst lees. En ineens kan ik het weer, doe ik het weer, hou ik er weer heel erg van.

Nu nog zo’n bedje bij het zwembad.