Durf anders te zijn. 

Dat is makkelijker gezegd dan gedaan.

Moet je maar eens opletten, als je in een gezelschap als enige een andere mening hebt over een gevoelig onderwerp. Of als je bijvoorbeeld Nordic Walking stokken hebt gevraagd voor je verjaardag.

Dat leek mij nou een briljant idee.

Ik bedoel: ik maak ’s avonds vaak een ommetje, als je dat met die stokken doet verbrand je meer calorieën en gebruik je 90 procent van je spieren (zeggen ze). En ik heb altijd onthouden wat een eigenaar van een sportschool ooit tegen me zei: eigenlijk zouden veel meer mensen Nordic Walking moeten doen. Het is heel goed voor je, en niet belastend. Maar ja, iedereen vindt het er suf uitzien.

Dat iets er suf uitziet is natuurlijk ook maar een perceptie, dacht ik.

Laat ik Nordic Walking nu eens hip gaan maken.

Durf anders te zijn, het is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

Want als de hele meute zegt dat je het beste A kunt doen, of B of C, en jij wílt helemaal geen A, B of C, jij wilt D, omdat dat beter voelt, omdat dat het allerbeste bij je past.

Durf je dat dan?

Ik help je om het te durven. Om te kiezen voor je eigen weg. Om je hart te volgen. Om te doen wat het allerbeste bij je past. Op de manier die helemaal bij jou past en die helemaal goed voelt. 

Omdat dat het beste werkt.

Durf anders te zijn is eigenlijk niets anders dan jezelf durven zijn.

Het is spannend, maar het gaat je veel opleveren.

Vooralsnog ben ik Nordic Walking alleen nog maar hip aan het maken in het donker. Maar we komen er wel, stap voor stap.