Does it spark joy is werkelijk een briljante zin van Marie Kondo, het opruimwonder dat je helpt om eindelijk de kleding weg te doen die je echt nooit meer gaat passen. En de doosjes van telefoons uit vervlogen tijden. En snoertjes van, ja, van wat ook alweer.

Maar het is een zin die ook geweldig is als je een boek leest dat niet boeit. Een aanbod hebt waar je op bent uitgekeken. Een vriendschap waarvan de houdbaarheidsdatum is verstreken (ook al durf je dat niet hardop te zeggen). Een relatie die...

Does it spark joy?

Super gelukkig, antwoordde ik vanochtend op de eerste vraag die me werd gesteld. Het was waar. 
En toch was het een dag die geen joy gaf - het was zo’n grijze dag, met iets van zwaarte, onzekerheid, pessimisme.

Ik schrapte de dingen van mijn lijstje waar het de dag kennelijk niet voor was en deed wat did spark joy.

En toen bleek ik creatiever en productiever dan ik had verwacht.

Ik heb mezelf de luxe gegund om joy bovenaan mijn lijstje te zetten. 
Maar misschien is het wel helemaal geen luxe. 
Misschien is het pure noodzaak.